Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πέραν της επιτυχίας. Ο Φορλάν δεν σταμάτησε λεπτό να παλεύει και εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους Ουρουγουανούς ποδοσφαιριστές της ιστορίας.

Στην Ουρουγουάη το αποκαλούν «garra charrua» και λένε πως βρίσκεται έμφυτο στους αθλητές της χώρας. Ο Ντιέγο Φορλάν, όταν είχε κληθεί να περιγράψει τι ακριβώς είναι, είχε απαντήσει πως: «Είναι σαν να μην έχεις ούτε μια ανάσα ακόμα, αλλά πάντα να θέλεις να δώσεις κάτι περισσότερο». Έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες για το στοιχείο αυτό, όμως στην ουσία έχει να κάνει με την αντοχή και το θάρρος μπροστά στης αντιξοότητες, με την επινοητικότητα και την τόλμη. Το έχουν εκείνοι που δεν τα παρατούν ποτέ. Όπως ο ξανθός φορ της Σελέστε.

Ο Ντιέγκο Φορλάν γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1979 στο Μονεβιδέο της Ουρουγουάης. Στις μικρές του ηλικίες, προτιμούσε να παίζει τένις. Ήταν, μάλιστα, καλός. Όλα τα άλλαξε ένα ατύχημα, μαζί με την καθημερινότητα της οικογένειας. Αντικατέστησε τη ρακέτα του Φορλάν με ένα ζευγάρι ποδοσφαιρικά παπούτσια, χαρίζοντας του αργότερα και μια θέση στο Πάνθεον της Σελέστε.

Ποδοσφαιριστής για μια ζωή

Ένας μεθυσμένος οδηγός στο Μοντεβιδέο «κάρφωσε» το αυτοκίνητο του πάνω σ’ αυτό που επέβαινε η αδερφή του, Αλεξάνδρα και ο φίλος της. Αυτός σκοτώθηκε, η Αλεξάνδρα έμεινε πέντε μήνες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, μέχρι να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι. Τότε, ο Φορλάν αποφάσισε πως πρέπει να παίξει ποδόσφαιρο, για να κερδίσει τα λεφτά που χρειαζόταν η αδερφή του για τη θεραπεία και την πληγωμένη ζωή της, που κρεμόταν από μια κλωστή ακόμα τότε. Κάπως έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε την καριέρα του από τα τσικό της Πενιαρόλ (η ομάδα που υποστήριζε από μικρό παιδί, όπως έχει δηλώσει) και της Ντανούμπιο.

Αργότερα, μετακινήθηκε στην αργεντίνικη Ιντενπεντιέντε (η ομάδα με τα περισσότερα Copa Libertadores), όπου το 1998 έκανε το ντεμπούτο του ως επαγγελματίας με την φανέλα της «rey de copas». Εκεί, οι οπαδοί της ομάδας τον «βάφτισαν» με το παρατσούκλι «Cachavacha», από ένα αργεντίνικο καρτούν που είχε μεγάλη μύτη και θύμιζε στον κόσμο τον Ουρουγουανό επιθετικό! Τα 7 γκολ του σε 24 παιχνίδια στην πρώτη του σεζόν και τα 33 τέρματα σε 77 αναμετρήσεις στη θητεία του εκεί, έκαναν τους φίλους της Ιντεπεντιέντε να σκεφτούν ότι κάτι καλό έχει αυτό το παιδί που έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις σε επαγγελματικό επίπεδο και από τη μύτη, όλη η κουβέντα πήγαινε στην εκτελεστική του δεινότητα. Φτιάχνοντας το όνομά του εκεί, ο Ντιέγκο Φορλάν κατάφερε να πάρει την τρίτη πιο ακριβή μεταγραφή παίκτη από την Ιντεπεντιέντε, αφού, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ διέθεσε 10 εκατομμύρια ευρώ τον Ιανουάριο του 2002 για να τον πάρει στο Νησί. Περισσότερα χρήματα είχαν αποφέρει στα ταμεία του συλλόγου μόνο η μεταγραφή του Σέρχιο Αγουέρο στην Ατλέτικο Μαδρίτης (28 εκατομμύρια) και του Εσεκιέλ Μπάρκο (15 εκατομμύρια) στην Ατλάντα Γιουνάιτεντ.

Το πέρασμα του από το «νησί»

Το πέρασμά του από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν ήταν και το καλύτερο δυνατό, σε αυτά τα δύο χρόνια που παρέμεινε στον σύλλογο του Μάντσεστερ. Παρ’ όλα αυτά, ήταν οι πρώτες του εμπειρίες από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Πέρα από τα γκολ που πέτυχε και τους τρελούς πανηγυρισμούς του που τον έκαναν γνωστό, ίσως η ομάδα του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον τότε να έκανε λάθος, αποφασίζοντας να μην τον κρατήσει τη στιγμή που έδειχνε να έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα που αντιμετώπιζε στην καριέρα του. Οι οπαδοί της Γιουνάιτεντ έφτιαξαν το σύνθημα «He came from Uruguay, he made the Scousers cry» με τον Φορλάν να σκοράρει δύο φορές σε ντέρμπι στο «Άνφιλντ», σε διάστημα τριών λεπτών. Ναι μεν στα πρώτα του 26 ματς δεν είχε βτρει δίχτυα, όμως πήρε φόρα και έδειξε τον πραγματικό του εαυτό στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Μάλιστα, υπήρξε περιστατικό που σε ματς απέναντι στη Σαουθάμπτον και έχοντας τρέξει κλασικά να βγάλει τη φανέλα του στον πανηγυρισμό, έπαιξε για λίγο γυμνός, αφού δεν μπορούσε να την ξαναβάλει άμεσα!

Στην Ισπανία πέρασε τις… καλύτερες του ημέρες

Στην La Liga ένιωσε τη μεγαλύτερη οικειότητα από κάθε άλλο πρωτάθλημα από αυτά στα οποία αγωνίστηκε. Αρχικά, η Βιγιαρεάλ τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2004, όταν και έλαβε τέλος η παρουσία του στους «κόκκινους διαβόλους». Από την πρώτη του αγωνιστική περίοδο, ο Φορλάν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στη La Liga (25 τέρματα σε 38 αγωνιστικές) και μοιράστηκε το βραβείο του κορυφαίου σκόρερ στην Ευρώπη μαζί με τον Ανρί! Στο «Μαδριγάλ» συνεργάστηκε με παίκτες όπως οι Σορίν, Σένα, Ρικέλμε, με τους όποιους άλλαξαν το status της Βιγιαρεάλ στον ισπανικό ποδοσφαιρικό κόσμο. Είχε καταφέρει να πετύχει χατ-τρικ σε ματς απέναντι στη Μπαρτσελόνα.

Η συνέχεια τον βρήκε στην ισπανική πρωτεύουσα, με την φανέλα της Ατλέτικο Μαδρίτης, με την οποία κατέγραψε τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα του! Το 2007 έγινε ένας από τους καλύτερους επιθετικούς που έχουν φορέσει ποτέ τη φανέλα των «ροχιμπλάνκος». Έφτασε να πετύχει 32 γκολ σε 33 αναμετρήσεις με την ομάδα της πρωτεύουσας την αγωνιστική περίοδο 2008-2009, ενώ σημείωσε και τα δύο γκολ του μεγάλου τελικού του Europa League το 2010, κατακτώντας το τρόπαιο. Τα συναισθήματά του για την Ατλέτικο είναι ακόμα πολύ δυνατά. «Με τον Σιμεόνε έχει γίνει μια ομάδα που κανείς αντίπαλος δεν θέλει να πετύχει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις» δηλώνει, φροντίζοντας να παρακολουθεί την πορεία του συλλόγου. Στο ισπανικό ποδόσφαιρο, συνολικά πέτυχε 128 γκολ σε 240 αναμετρήσεις. Εκείνος που τον ξεπέρασε και για τον οποίο προφανώς ο Φορλάν θα ήταν τρομερά περήφανος, αφού πρόκειται για έναν ακόμη «charrua», ήταν ο Λουίς Σουάρες που είχε φτάσει στα 129 τέρματα σε μόλις 159 ματς με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα!

Το κεφάλαιο Σελέστε και το Μουντιάλ του 2010

Ο «Ντιεγκίτο», αποτέλεσε μία από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της εθνικής Ουρουγουάης. Με τη Σελέστε είχε 112 συμμετοχές και 36 γκολ, λαμβάνοντας μέρος σε τρία Μουντιάλ (2002, 2010 και 2014). Επίσης, αγωνίστηκε και σε τρία Copa America (2004, 2007, 2011), κατακτώντας μια φορά το τρόπαιο στα γήπεδα της Αργεντινής το 2011 στον τελικό με την Παραγουάη, στο γήπεδο της Ρίβερ, το Μονουμεντάλ.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νότιας Αφρικής, ο Φορλάν ήταν στα καλύτερά του. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 5 τέρματα, μαζί με τους Μίλερ, Σνάιντερ και Βίγια. Ο ίδιος δεν θα ξεχάσει ποτέ τα απίστευτα γκολ κόντρα σε Νότια Αφρική και Γερμανία.  Το βραβείο, τυπικά, πήγε στον Γερμανό επιθετικό, λόγω του ότι είχε και περισσότερες ασίστ συνδυαστικά, αλλά ο Φορλάν αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης, οδηγώντας την ομάδα του μέχρι τον μικρό τελικό. Το παιχνίδι της Σελέστε με την Γκάνα στα προημιτελικά θα μείνει στην ιστορία για το χέρι του Λουίς Σουάρες που «θυσιάστηκε», για να μη δεχθεί γκολ η ομάδα του και τελικά πήρε την πρόκριση στα πέναλτι. Στους «4» αποκλείστηκε από τους μετέπειτα φιναλίστ, Ολλανδούς.

Το τελευταίο «αντίο» από την ενεργό δράση μακριά από τα «φώτα»

Τα τελευταία χρόνια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, δεν κατάφερε να παραμείνει στο υψηλότερο επίπεδο. Αποσύρθηκε εν έτει 2019, έχοντας μείνει δίχως ομάδα έναν χρόνο και έχοντας φτάσει πλέον 40 ετών. Την απόφαση, είχε αρχίσει να την επεξεργάζεται από το καλοκαίρι του 2018, όταν και αποχώρησε από τον τελευταίο του ποδοσφαιρικό σταθμό, την Kitchee του Χονγκ Κονγκ, βλέποντας πως πλέον δεν έχει προτάσεις για να συνεχίσει κάπου αλλού την καριέρα του. Έμεινε έναν χρόνο στην Ίντερ από το 2011 έως το 2012 κι έπειτα άρχισε η περιπλάνηση, μαζεύοντας όσες εμπειρίες μπορούσε, προκειμένου να φτάσει στο σημείο να αισθανθεί γεμάτος, όταν θα ερχόταν το πλήρωμα του χρόνου για την καριέρα του. Ιντερνασιονάλ στη Βραζιλία, Τσερέζο Οσάκα στην Ιαπωνία, Πενιαρόλ πίσω στην πατρίδα του, Μουμπάι Σίτι στην Ινδία και εν τέλει Kitchee στο Χονγκ Κονγκ. Κι όμως, πήρε πρωταθλήματα! Τόσο στον έναν χρόνο που επαναπατρίστηκε (2015-2016), όσο και στην Κίνα. Εκεί, θα τον ευγνωμονούν αιώνια.

Ακόμα κι αν πέτυχε ελάχιστα γκολ, στην τελευταία του ομάδα θεωρούν πως έβαλε το Χονγκ Κονγκ στον ποδοσφαιρικό χάρτη και θεώρησαν τεράστια τιμή για εκείνους το γεγονός πως φιλοξένησαν έναν τέτοιο θρύλο του αθλήματος. Και μπορεί όλα αυτά να συνέβησαν μακριά από τα λαμπερά φώτα της Ευρώπης, όμως, σημαίνει πολλά για τη φιλοσοφία και την ψυχή του Ουρουγουανού που στα καλά του, ήταν δεινός εκτελεστής, από τους λίγους!

Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος «Δεν είναι επάγγελμα. Δεν το έβλεπα έτσι. Είναι τρομερό να ζεις μέσα από το ποδόσφαιρο. Να έχεις τη δυνατότητα να ταξιδεύεις, να γνωρίζεις νέους πολιτισμούς και να πληρώνεσαι γι’ αυτό που κάνεις. Είναι πάθος. Δεν μπορώ να το εξηγήσω…».

Η καριέρα του ως προπονητής μόλις ξεκίνησε!

Λίγους μήνες μόνο κράτησε η αποχή του Φορλάν από την ποδοσφαιρική καθημερινότητα. Καθώς η διοίκηση της Πενιαρόλ του έδωσε το τιμόνι της ομάδας από το Μοντεβιδέο. Ο Φορλάν αντικατέστησε τον Ντιέγκο Λόπεθ στον πάγκο των «Αουρινέγκρος» τον Δεκέμβριο του 2019. Σε ένα project όμως, το οποίο δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, με τον Φορλάν να πληρώνει το τίμημα των κακών αποτελεσμάτων στο τιμόνι της Πενιαρόλ.

Λίγους μήνες αργότερα, στις 31 Αυγούστου του 2020 αποτέλεσε παρελθόν από τον πάγκο της. Στις 17 Μαρτίου ανέλαβε και επίσημα, ως ο νέος προπονητής της Ατένας, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας της Ουρουγουάης.

What's your reaction?

Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0

You may also like

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.